Kader birliği yaşadığım kız kardeşlerim ve canım Dilek hocam için;
Herkese merhaba. Tedaviye başlamadan önce buradaki yazıları okuyup “Ben de yazabilir miyim?” veya “Kesin ben yazamam.” gibi düşüncelere girmiş ama şu an süper duygularla güzel kız kardeşlerim için kısaca geçirdiğim süreçten bahsetmek istiyorum.
Öncelikle 4 yıllık harika ama eksik hissettiğim bir evliliğim var. Bu birliktelik problemi beni o kadar savunmasız, o kadar zor bir psikolojiye soktu ki son 1 yıl sürekli doktor arayışındaydım. Canım Dilek hocam karşıma çıktığında hemen internet sitesine girdim ve buradaki yazılar beni en etkileyen unsur oldu. Belki günlerce gece başarı öyküleri okuyup ağlamışımdır ama insan kendine güvenini bir türlü toparlayıp iletişime dahi geçemiyor. En sonunda kırdım şeytanın bacağını ve yazdım. Hocam o kadar bizim psikolojimize hakim ki aradı beni, yoksa belki de hâlâ yazdığımla duracaktım, hâlâ aynı şeyleri düşünüp kendimi yetersiz hissetmeye devam edecektim.
Hem “Bitsin bu çile.” hem de “Çekiniyorum ama.” gibi hissiyatlarla karşı karşıyaysanız asla asla yalnız değilsiniz. Süreç o kadar keyifli ki son seansımızda “Nasıl yani, artık sizi evimize misafir edemeyecek miyiz?” diye üzüldük eşimle. Evimizde bizim akıl hocamız, güzel ablamız oldu Dilek hocam. Son derece özverili, hoşgörülü, sabırlı, donanımlı ve her konuda o kadar rahatlatıcı ki, ses tonu bile insanı rahatlatmaya, güvenmeye yetiyor inanın.
Düzenli ödevler (ki biz bazen aksattık bile, ona rağmen her şey çok güzel ilerledi), hocama güven ve istikrar en önemli şeyler ve gerçekten bunları seanslara başlamadan kendinizde göremiyorsunuz. Her geçen seansta kendinize yaptığınız haksızlıkları eleyip daha güvenen insanlar oluyorsunuz. Nasıl oluyor bilmiyorum ama kadınlığımı tanıdığım bir dönem de oldu benim için.
Asla geciktirmeyin. “Buradakiler yapıyor ama ben yapabilir miyim?”, “Ben kesin yapamam, ben bu kadar güçlü müyüm?”, “Bu insanlar benim gibi değildir, ben kesin yapamayacağım.” diye içten içe sesler duyduğunuzu biliyorum çünkü benim iç seslerim de böyleydi. Hatta “Ben bunu başarsam herkes zaten başarır.” gibi kendimi imkânsız kategorisinde tutuyordum, öyle söyleyeyim. Ama sonuç hiç de öyle olmadı. O yüzden canım kardeşim, kendine bu psikolojik eziyeti reva görme. 🙂
Güzel hocam için bir not;
Her durumda bizi sevgiyle kucakladığınız için, her koşulda bize anlayış gösterdiğiniz için, hiç sıkmadan, bunaltmadan, korkutmadan, hatta fark ettirmeden bizi ince ince işleyen ilim ve bilginiz için sonsuz teşekkür ederim. İyi ki yolumuz size çıkmış. 💞
